| "My stay at the Federal Transit Center in Oklahoma was long. Eighteen days isolated in a cell of the "hole", days that seemed like an eternity.
With some tiny little pencil and paper, I was writing the diary of these days, and a group of personal letters and very special, born into this solitude, where, paraphrasing verses of John Ramo n Jimenez say, "You are god of your chest, you are one universe, you're one in your heart."
Only part of the newspaper and one of the nine letters reached their destination. It hurt so much that this happened, and I turned to poetry to relive the experiences of that isolation and, in some way, replace the irreparable loss. From 3 to 16 March, and in Florence, these poems were born, as a diary, which I suggest you read as a single poem (as they say celebrities have to read Shakespeare's Sonnets, clear that saving the big difference between that classic and this modest building.) For this collection I decided to write poems with a rhyme decasyllabic free, in the number of lines of the sonnet. It is my goal the search for beauty or perfection of rhythmic verse, much less create something new.
just trying to bring the reader up to the corners of my soul in those days of unjust and total isolation, but also, as Darius said: "My protest is written" against treatment and against unusual loss. "
So speaks Antonio Guerrero Rodríguez, our Tony, one of the five Cubans unjustly imprisoned in the United States, one of his poems more painfully conceived: we speak of "a retreat", which saw the light last year, thanks to an initiative Editorial Watcher of the City of Matanzas.
Moved by human greatness that comes from these verses, Silvano, a friend of Cuba and the 5, had the great initiative that we publish on the Internet- in more sites and translated into greater num ; number of possible languages, Tony wrote the poems in his isolation cell and then settle for "a place of retreat."
Every day, we proposed Silvano, from 26 January to 12 February 2011, published in blogs, mailing lists and on web sites written or who wish the appropriate poem that day, written by Tony a year earlier, ie from 26 January to 12 February 2010. In Italian, English, French, Portuguese, and even in Russian, Bulgarian, Azeri, Chinese, or German, the poems of Tony will cross the cyberspace, breaking down walls of silence.
Let this one more way to show our solidarity with the Cuban Five, our love, security in the certainty of their actions, and also screaming at the empire from every corner, Freedom at 5, NOW!
Say like Tony:
"There is fatigue, but I do not give up.
cuts, but did not bleed. Tanta
fatigue, calm
so much pain with the love of my dreams,
made of a material that does not invincible
guards. "
invite you to participate in this new poetic action Poems breaking silences " in solidarity with the 5 and particularly, in homage to Antonio Guerrero, a man who even in the most dire circumstances has never lost his courage and his smile. If you want to receive any of the translations by e-mail to join the campaign, you can write to January 24: TONY POEMS \u0026lt; tonyunlugarderetiro@gmail.com > as from 26, and should begin published poems. View Infographics in Cubadebate “Mənim Oklahomadakı Federal Tranzit Daşıma Mərkəzində qalmağım uzun çəkdi. “Quyu” adlı kamerada təcrid olmağımın on səkkiz günü əbədiyyət kimi görünən günlər idi. Mənim bir az kağızım və qələm qırıntılarım vardı və mən onların köməyi ilə bu günlərdə gündəlik və bir sıra şəxsi, xüsusi məktublar yazdım. Bu məktublar həmin tənhalıqda əmələ gəlib ki, orada, Juan Ramon Jimenezin şerlərini parafraz etsək, “Sən qəlbinin allahısan, yalnız sən Kainatı ehtiva edirsən, yalnız sən özünün içindəsən”. Bu gündəliyin ancaq bir parçası və doqquz məktubdan biri ünvanına çatdı. Bunun bu cür alınması məni çox ağrıtdı. Məni ağrıdan o oldu ki, o tənhalıqda keçirdiyim hissləri yenidən dirçəltmək və geri qaytarılması mümkün olmayan bu itkinin hansı yollasa əvəzini vermək üçün mən poeziyaya üz tutdum. Bu şerlər artıq Florensiyada martın 3-dən 16-a kimi bir gündəlik kimi meydana gəldi. Mən onları bir şer kimi oxumağı tövsiyə edərdim (deyirlər ki, Şekspirin böyük sonetləri məhz belə oxunur. Amma, onun klassik əsərləri ilə mənim təvazökar yaradıcılığım arasındakı çox böyük fərqi də nəzərə almaq lazımdır). Bu dəfə mən onhecalı şerləri sərbəst qafiyə və sətirlərin sonetə xas olan miqdarı ilə yazmaq qərarına gəldim. Mən ritmin zərifliyinə və ya beytlərin kamilliyinə can atmırdım, illah da ki, yeniliyə iddia edən heç bir şeyi əmələ gətirməyi planlaşdırmırdım. Mən ancaq tam və ədalətsiz tənhalığımın o günlərində oxucunu qəlbimin guşələrində gəzdirmək istəyirdim. Hərçənd, əlbəttə ki, Dario demişkən, mənim ədalətsiz rəftara və əsassız itkiyə qarşı etirazım “kağız üzərində qalacaq”. Bunu bizə Antonio Guerrero Rodriguez, bizim Toni, ABŞ-də ədalətsiz həbs edilmiş beş Kubalıdan biri, öz poeziya toplularından biri haqqında danışır. Həmin poeziya toplusu böyük ürək ağrısı ilə yazılıb. Söhbət keçən il Vigia nəşriyyatının təşəbbüsü ilə Kubanın Matansas şəhərində dərc edilmiş “Həbs məkanı” toplusundan gedir. Bu şerlərdən gələn insani böyüklüklə ilhamlanaraq, Silvano (Kubanın və Beşliyin dostu) gözəl bir ideyanı təklif edib: “Həbs məkanı” adı ilə tanınan və Antonionun məhbəs tənhalığında yazdığı bu şerləri İnternetdə, mümkün qədər çox saytda dərc edib, mümkün qədər çox dilə tərcümə etmək. Silvanonun təklif etdiyi kimi, biz hər gün – 26.01.2011-dən 12.02.2011-ə qədər – müxtəlif bloq, sayt və poçt mesajlarında və bu işdə iştirak etmək istəyən çap nəşrlərində həmin gün yazılmış şeri dərc etdirəcəyik. Toninin şerləri virtual məkana İtalyan, İngilis, Fransız, Portugal, Rus, Bolqar, Azərbaycan, Çin və Alman dillərində sürətlə irəliləyəcək və sükut divarını sökməyə xidmət edəcək. Bu, Beşliyə həmrəyliyimizi, diqqətimizi və onlardan əmin olmağımızı göstərməyin yeni bir üsuludur. Bununla biz, həmçinin planetimizin bütün guşələrindən imperiyaya bəyan edəcəyik: “Kubalı Beşliyə TƏCİLİ Azadlıq!” Toni kimi, biz də deyək: “Yorğunam, amma təslim olmuram. Yaralarım olsa da, qanamır. Bu yorğunluğa, ağrıya Arzumun eşqi ilə məlhəm qoyuram. Bu məlhəm yenilməz maddədən törəyib, Bunu anlamaz qarovulçular”. Sizi “Sükutu pozan şerlər” adlı bu yeni poetik layihədə iştirak etməyə dəvət edirik. Bu, Beşliklə həmrəyliyimizin və, konkret olaraq, Antonio Guerreronun şərəfinə atdığımız addımların bir göstəricisi olacaq. Antonio Guerrero belə bir insandır ki, hətta ən ağır şəraitdə hünərini və təbəssümünü itirməmişdir. Əgər Siz tərcümələrimizdən hər hansı birini elektron poçtla almaq istəsəniz və layihəyə qoşulmaq qərarına gəlsəniz, aşağıdakı elektron ünvana yanvarın 24-nə qədər yaza bilərsiniz: TONİNİN ŞERLƏRİ < tonyunlugarderetiro@gmail.com >. Biz, şerləri artıq yanvarın 26-dan başlayaraq, dərc etdirəcəyik. | "My stay at the Federal Transit Center in Oklahoma City was a long one. Eighteen days of isolation in a cell "hole" - days that seemed like an eternity. I had little bits of paper and pencils, and with them these days, I wrote a diary and a series of personal, special letters, born in this solitude, where, to paraphrase poems of Juan Ramon Jimenez, "You - the god of his soul, in thee the only enclosed universe, you are the one inside yourself." Only part of this diary, and one of nine letters reached their destination. I was very hurt that this happened, and I resorted to poetry to revive feelings of loneliness and somehow offset this irreparable loss. From 3 to 16 March, is already in Florence, were born the verses in the form of a diary, which I would suggest reading as one verse (like, say, read the great sonnets of Shakespeare, of course, given the huge difference between his classical works, and my modest art). At this time I decided to write decasyllabic with free rhyme and the number of lines of the sonnet. I did not aspire to the elegance of rhythm or perfection stanzas, and even more so was not going to create something claims to novelty. I just wanted to hold the reader on the corners of my soul in those days complete, unfair loneliness, though, of course, as he said Dario, my protest against unfair treatment and undue loss "will on paper. " tells us that Antonio Guerrero Rodriguez, our Tony, one of the five Cubans unjustly imprisoned in the United States, about one of his books of poetry, written with great pain in my heart: it is about "places of imprisonment", released last year by initiative Publishers Vig í a in the city of Matanzas (Cuba). driven by human greatness coming from these verses, Silvano, friend of Cuba and the Five, offered an excellent idea: to publish these poems, written Antonio in the prison and became known as "The Place of confinement" the Internet, on the maximum number of sites and transferred to the maximum number of languages. As suggested Silvano, every day from January 26 to February 12 2011, we will post blogs on different websites, mailing lists, and opted to participate in the newspapers that verse, which was written the same day, January 26 on February 12, 2010. Italian, English, French, Portuguese, Russian, Bulgarian, Azeri, Chinese or German - poems Tony burst in virtual space, punching the wall of silence. is - another way to demonstrate our Quint solidarity, our attention and our confidence in them, as well as state of the empire from all over the world: "Freedom for the Cuban Five NOW!» Say, Tony: «I'm tired but do not give up. There are cuts, but no blood. fatigue and pain I reassured love of my dreams formed from invincible matter unidentified security guards. " We invite you to participate in this new poetry project "Verses, Breaking the Silence" in solidarity with the five and, in particular, in honor of Antonio Guerrero, a man who even in the toughest conditions ever did not lose courage and a smile. If you want to get any of the translations by e-mail and join a project, you can write to the January 24 e-mail address: POEMS TONY \u0026lt; tonyunlugarderetiro@gmail.com >, On January 26 we will start to publish poetry. “Mənim Oklahomadakı Federal Tranzit Daşıma Mərkəzində qalmağım uzun çəkdi. “Quyu” adlı kamerada təcrid olmağımın on səkkiz günü əbədiyyət kimi görünən günlər idi. Mənim bir az kağızım və qələm qırıntılarım vardı və mən onların köməyi ilə bu günlərdə gündəlik və bir sıra şəxsi, xüsusi məktublar yazdım. Bu məktublar həmin tənhalıqda əmələ gəlib ki, orada, Juan Ramon Jimenezin şerlərini parafraz etsək, “Sən qəlbinin allahısan, yalnız sən Kainatı ehtiva edirsən, yalnız sən özünün içindəsən”. Bu gündəliyin ancaq bir parçası və doqquz məktubdan biri ünvanına çatdı. Bunun bu cür alınması məni çox ağrıtdı. Məni ağrıdan o oldu ki, o tənhalıqda keçirdiyim hissləri yenidən dirçəltmək və geri qaytarılması mümkün olmayan bu itkinin hansı yollasa əvəzini vermək üçün mən poeziyaya üz tutdum. Bu şerlər artıq Florensiyada martın 3-dən 16-a kimi bir gündəlik kimi meydana gəldi. Mən onları bir şer kimi oxumağı tövsiyə edərdim (deyirlər ki, Şekspirin böyük sonetləri məhz belə oxunur. Amma, onun klassik əsərləri ilə mənim təvazökar yaradıcılığım arasındakı çox böyük fərqi də nəzərə almaq lazımdır). Bu dəfə mən onhecalı şerləri sərbəst qafiyə və sətirlərin sonetə xas olan miqdarı ilə yazmaq qərarına gəldim. Mən ritmin zərifliyinə və ya beytlərin kamilliyinə can atmırdım, illah da ki, yeniliyə iddia edən heç bir şeyi əmələ gətirməyi planlaşdırmırdım. Mən ancaq tam və ədalətsiz tənhalığımın o günlərində oxucunu qəlbimin guşələrində gəzdirmək istəyirdim. Hərçənd, əlbəttə ki, Dario demişkən, mənim ədalətsiz rəftara və əsassız itkiyə qarşı etirazım “kağız üzərində qalacaq”. Bunu bizə Antonio Guerrero Rodriguez, bizim Toni, ABŞ-də ədalətsiz həbs edilmiş beş Kubalıdan biri, öz poeziya toplularından biri haqqında danışır. Həmin poeziya toplusu böyük ürək ağrısı ilə yazılıb. Söhbət keçən il Vigia nəşriyyatının təşəbbüsü ilə Kubanın Matansas şəhərində dərc edilmiş “Həbs məkanı” toplusundan gedir. Bu şerlərdən gələn insani böyüklüklə ilhamlanaraq, Silvano (Kubanın və Beşliyin dostu) gözəl bir ideyanı təklif edib: “Həbs məkanı” adı ilə tanınan və Antonionun məhbəs tənhalığında yazdığı bu şerləri İnternetdə, mümkün qədər çox saytda dərc edib, mümkün qədər çox dilə tərcümə etmək. Silvanonun təklif etdiyi kimi, biz hər gün – 26.01.2011-dən 12.02.2011-ə qədər – müxtəlif bloq, sayt və poçt mesajlarında və bu işdə iştirak etmək istəyən çap nəşrlərində həmin gün yazılmış şeri dərc etdirəcəyik. Toninin şerləri virtual məkana İtalyan, İngilis, Fransız, Portugal, Rus, Bolqar, Azərbaycan, Çin və Alman dillərində sürətlə irəliləyəcək və sükut divarını sökməyə xidmət edəcək. Bu, Beşliyə həmrəyliyimizi, diqqətimizi və onlardan əmin olmağımızı göstərməyin yeni bir üsuludur. Bununla biz, həmçinin planetimizin bütün guşələrindən imperiyaya bəyan edəcəyik: “Kubalı Beşliyə TƏCİLİ Azadlıq!” Toni kimi, biz də deyək: “Yorğunam, amma təslim olmuram. Yaralarım olsa da, qanamır. Bu yorğunluğa, ağrıya Arzumun eşqi ilə məlhəm qoyuram. Bu məlhəm yenilməz maddədən törəyib, Bunu anlamaz qarovulçular”. Sizi “Sükutu pozan şerlər” adlı bu yeni poetik layihədə iştirak etməyə dəvət edirik. Bu, Beşliklə həmrəyliyimizin və, konkret olaraq, Antonio Guerreronun şərəfinə atdığımız addımların bir göstəricisi olacaq. Antonio Guerrero belə bir insandır ki, hətta ən ağır şəraitdə hünərini və təbəssümünü itirməmişdir. Əgər Siz tərcümələrimizdən hər hansı birini elektron poçtla almaq istəsəniz və layihəyə qoşulmaq qərarına gəlsəniz, aşağıdakı elektron ünvana yanvarın 24-nə qədər yaza bilərsiniz: TONİNİN ŞERLƏRİ < tonyunlugarderetiro@gmail.com >. Biz, şerləri artıq yanvarın 26-dan başlayaraq, dərc etdirəcəyik. |
